در گذشته ایرانیان سی روز ماه را به سی نام متفاوت می خواندند ، آنان اولین روز  ماه را اور مزد نامیده بودند  که همان ساده شده اهورا مزدا و نام خداوند هستی است .همچنین ماهها به دوازده ماه با نامهائی که امروزه هم در تاریخ شمسی وجود دارد شناخته میشدند بنابراین اولین ماه سال فرودین گان نام داشت .

بنا بر آنچه گفته شد روز اول سال اورمزد نام داشت . روزی که خداوند امید را بر دل انسانها جاری میسازد و هستی جان دوباره می گیرد . آنها معتقد بودند پنج روز مانده به اور مزد  فروهرها که نیروهای اهورائی هستند برای کمک به انسانها و دور کردن اهریمن از آنها به زمین فرود می آیند. فروهرها از جهت رده بندی از امشا سپندان و(فرشتگان مقرب اهورا مزدا در دین زرتشت که واسط بین او و اهورامزدا بودند و عبارت بودند از :بهمن ، اردیبهشت و ...) و ایزدان پائین ترند و پایه های دین زرتشت به حساب می آیند . امشاسپندان و ایزدان هم مانند اور مزد دارای فروهرند . گفته میشود زر تشت قبل از به دنیا آمدن توسط فرو هر ها محافظت میشد . در متون زر تشتی آمده همین که زر تشت خواست به دنیا بیاید دیو ها خواستند که او را بکشند اما فروهر زر تشت شجا عانه از او محا فظت کرد . ابو ریحان در باره فروهر ها چنین می گوید :  گفته اند انگیزه فر ور دگان آن است که قابیل چون هابیل را کشت ، پدر و مادر او که بسیار اندوهگین شده بودند ، از خدا خواستند روح هابیل را برای یک بار دیگر به کالبدش بر گرداند و خداوند این در خواست را بر آورده ساخت و دعای ایشان پذیرفته شد و در روز اشتاد از ماه ، روح به بدن هابیل برگشت و ده روز در بدن وی بود و می نشست ، ولی با کسی سخن نمی گفت .

در اینجا اشتاد بیست و پنجمین روز از ما اسفند است که پنج روز مانده به اور مزد اولین روز فر ودین گان است فروهر ها  در این پنج روز به زمین فرود می ایند تا به زمینیان یاری رسانند .آنها بر روی زمین شروع به انجام کار های اهورائی میکنند: باعث آبادانی می شوند ، کشاورزی را رونق میبخشند ، زمین را سرسبز میکنند ، دامها را بارور می کنند و حیاتی تازه به طبیعت میبخشند و آنسانها را در برابر نیرو های اهریمنی نیرو مند میسازند . مردم برای بهره مند شدن از این موهبت و برای راهنمائی فروهر ها به خا نه هایشان بر روی بامها آتش روشن می کردند با این اعتقاد که آتش جلوه ای از ذات اورمزد و نشانه گرمی و روشنائی است . اما فلسفه خانه تکانی ایرانیان قبل از نوروز هم از همین  جا نشات می گیرد آنها برای پذیرائی از فروهرها قبل از فرا رسیدن جشن فروردگان به تمیز کردن خانه هایشان می پر داختند تا میز بانی شایشته برای نیروهای اهورائی باشند .

فروهرها بعد از این پنج روز دوباره به جهان مینوی باز میگردند و زمین را ترک می کنند . ذکر این نکته ضروری است که ایرانیان برای آتش هائی که بر فراز بامها روشن می کرد ند احترام خاصی قائل بودند.

آنها گرد آتش جمع میشدند و منتظر فرود آمدن فروهرها میشدند و هیچگاه از روی آتش چنانچه امروزه رسم است نمی پریدند و پریدن از روی آنرا بی حر متی به آتش می دانستند .انان در کنار آتش به نیایش اور مزد مشغول میشدند .مراسم آتش بازی که امروزه با نام  چهار شنبه سوری مطرح است بر گردانی از آن مراسم است اما با شکلی جدید . نام چهار شنبه سوری و انجام آن در شب آخرین چهار شنبه سال بعد از اسلام در ایران رسم شده است زیرا همانطور که گفتیم ایرانیان قدیم روزهای ماه را با اسامی دیگری می شناختند و شنبه و آدینه نداشتند . چهار شبه نزد اعراب روز شوم و نحسی به حساب می آید بنا بر این این مراسم در شب چهارشنبه نهاده شده تا سال نو از نحسی آن در امان بماند . این آتش افروزی در ایران قدیم در سیصدو شصت و پنجمین روز سال در هر روزی از هفته که مطابق بوده انجام میشده است ( روز اول که فروهر ها فرود

می آیند).

مراسم چها رشنبه سوری با شکل امروزی با آدابی که همه ما با انها آشنا هستیم چند بار پریدن از روی آتش ،

ترقه بازی و خواندن شعرهائی از جمله زردی من از تو سرخی تو از من و غیره مر بوط به دوران اخیر است . به هر حال ایرانیان با این مراسم به استقبال سال جدید میروند و برای دور ریختن غمها از دل این شب را به شادی می گذرانند .